Zaburzenia podwzgórzowo-przysadkowe po napromienianiu nowotworów mózgu czesc 4

Ci pacjenci i 9 innych bezobjawowych mieli niskie stężenia T4 bez surowicy. Wszystkie nieprawidłowości kliniczne zostały złagodzone terapią tyroksyną. Tabela 1. Tabela 1. Funkcja podwzgórze-przysadka-tarczyca u 32 pacjentów, którzy otrzymali radioterapię czaszkową lub korowo-rdzeniową. Średnie stężenie T4 w surowicy, całkowite stężenie T4 i całkowite stężenie T3 u 23 pacjentów w grupie z napromienianiem czaszki były istotnie niższe niż u osób zdrowych (p <0,001 dla każdego porównania) (tabela 1). Piętnaście (65 procent), siedem (30 procent) i pięć (22 procent) pacjentów miało stężenia wolnych T4 w surowicy, całkowite T4 i całkowite stężenia T3 poniżej odpowiednio normalnych, a wszyscy pacjenci z niskim całkowitym stężeniem T4 w surowicy mieli niski poziom T4 bez surowicy. stężenia. Średnie wyjściowe i szczytowe stężenie tyreotropiny w surowicy w odpowiedzi na stymulację za pomocą TRH mieściło się w odpowiednich prawidłowych zakresach i żaden pacjent nie wykazywał odpowiedzi ponadnormalnej. Uważa się, że dwanaście z 15 pacjentów z prawidłowym stężeniem T4 w surowicy (80 procent) było pozbawione surowicy, z niedoczynnością tarczycy, zdefiniowaną jako niskie stężenie T4 w surowicy oraz prawidłowe stężenie tirrotropiny w surowicy i na poziomie podstawowym w odpowiedzi na stymulację TRH. Trzech pacjentów z niskim stężeniem T4 w surowicy i tępioną odpowiedzią stężenia tyreotropiny w surowicy (<5,0 mU na litr) na TRH uważano za mających niedoczynność tarczycy lub podwzgórze.
Średnie stężenie T4 wolne od surowicy u dziewięciu pacjentów, którzy otrzymali promieniowanie czaszkowo-rdzeniowe (a więc bezpośrednie promieniowanie do tarczycy) było niższe niż u zdrowych osób (P <0,001) (tabela 1). Trzech z tych pacjentów miało niskie stężenia T4 wolne od surowicy, ale żaden z nich nie miał niskiego stężenia T4 lub T3 w surowicy. Średnie wyjściowe i szczytowe stężenia tyreotropiny w surowicy w grupie otrzymującej promieniowanie czaszkowo-rdzeniowe były prawidłowe. U dwóch i trzech pacjentów stwierdzono supranormalne stężenie szczytowe i supranormalne stężenie tyreotropiny w surowicy po stymulacji TRH, co stanowi reakcję na uszkodzenie tarczycy. Grupa, która otrzymywała promieniowanie czaszkowo-rdzeniowe, miała wyższe stężenia podstawowe (P = 0,05) i szczytowe (P = 0,004) stężenia tyreotropiny w surowicy niż pacjenci, którzy otrzymali jedynie promieniowanie czaszki.
Ryc. 1. Ryc. 1. Stężenia T bez surowicy u pacjentów z guzami mózgu leczonymi za pomocą promieniowania czaszkowego (otwarte kółka) lub promieniowaniem korowo-rdzeniowym (pełne koła) jako funkcja czasu po napromieniowaniu i dawce promieniowania. W panelu A linia przerywana jest arbitralnie umieszczana na pięcioletnim znaku, a linia ciągła wskazuje dolną granicę stężenia T4 bez surowicy u zdrowych osobników. W panelu B linia przerywana jest arbitralnie umieszczana w dawce 5000 rad (50 Gy), a linia ciągła wskazuje dolną granicę stężenia T bez surowicy u zdrowych osobników. Aby przeliczyć wartości za darmo T4 na pikomole na litr, pomnóż przez 12,87 i przekształć dawkę promieniowania na szarość, pomnóż przez 0,01.
Istniała istotna ujemna zależność między stężeniem T4 bez surowicy a odstępem czasu między napromieniowaniem a badaniem (P = 0,02) (Figura 1A), ale nie pomiędzy całkowitymi stężeniami T4 lub T3 w surowicy i tym odstępem. Pięciu z 12 pacjentów badanych w okresie krótszym niż pięć lat po otrzymaniu promieniowania miało niskie stężenia T4 wolne od surowicy, w porównaniu z 13 z 20 badanych pacjentów później.
Nie stwierdzono istotnej korelacji między stężeniem T4 bez surowicy a dawką promieniowania w żadnej z grup (ryc. 1B)
[więcej w: piperine forte w aptece, gliceryna do włosów, gineintima test ph ]