Zaburzenia podwzgórzowo-przysadkowe po napromienianiu nowotworów mózgu ad 7

Dwoje dzieci w okresie dojrzewania miało prawidłową odpowiedź FSH i LH w surowicy na stymulację GnRH29, 30. Odpowiedzi gonadotropin na GnRH u dzieci przed okresem dojrzewania nie uwzględniono w Tabeli 2 i na Figurze 3, ponieważ wartości dla prawidłowych dzieci nie były dostępne, a wartości podane w literaturze są bardzo zróżnicowane29-32. Funkcja nadnercza
Tabela 3. Tabela 3. Funkcja podwzgórze-przysadka-nadnercza u 32 pacjentów, którzy otrzymali promieniowanie czaszkowe lub promieniowanie czaszkowowe. Żaden z pacjentów nie miał objawów niewydolności kory nadnerczy, ale u 3 pacjentów stwierdzono niskie stężenie kortyzolu w surowicy, a jeden z pacjentów wykazywał niską odpowiedź kortyzolu w surowicy na stymulację kortykotropiną (Tabela 3). U tej pacjentki występowały zaburzenia czynności podwzgórza, w tym niedoczynność tarczycy i hiperprolaktynemia.
Średnia szczytowa odpowiedź kortykotropiny w surowicy na hormon uwalniający kortykotropinę mieściła się w prawidłowym zakresie u wszystkich 15 badanych dorosłych, a żaden z pacjentów nie wykazywał odpowiedzi podnormalnej. Odpowiedzi kortyzolu w surowicy na hormon uwalniający kortykotropinę były również prawidłowe lub nieznacznie wyolbrzymione u wszystkich badanych pacjentów.
Figura 4. Figura 4. Stężenie 11-deoksykortyzolu w surowicy po podaniu Metyraponu u pacjentów z guzami mózgu jako funkcja dawki promieniowania. Linia przerywana jest arbitralnie umieszczana w dawce 5000 rad (50 Gy), a linia ciągła wskazuje dolną granicę stężenia 11-dezoksykortyzolu w surowicy po podaniu metyraponu u zdrowych osób. Aby przeliczyć wartości dla 11-dezoksykortyzolu na nanomole na litr, pomnożyć przez 28,86 i zamienić dawkę promieniowania na szarości, pomnóż przez 0,01.
Jedenastu z 31 badanych pacjentów (35 procent) miało nieprawidłową odpowiedź 11-dezoksykortyzolową w surowicy na podanie metyraponu. Wystąpiła odwrotna korelacja pomiędzy intensywnością odpowiedzi 11-dezoksykortyziolowej w surowicy a dawką promieniowania (P <0,001), a wszyscy pacjenci z nieprawidłowymi odpowiedziami otrzymali ponad 5000 rad (50 Gy) (Figura 4).
Wzrost
Tylko 4 z 11 dzieci, które otrzymały promieniowanie czaszki, a 2 z 8 dzieci, które otrzymały promieniowanie czaszkowo-rdzeniowe osiągnęły wysokość powyżej trzeciego centyla. Jeden pacjent był w pełni dorosły po leczeniu w wieku 18 lat. Jednak nie przeprowadzono formalnych testów wydzielania hormonu wzrostu.
Chemoterapia
Ośmiu z 32 pacjentów otrzymało chemioterapię. Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania nieprawidłowych wyników testów hormonalnych między tymi 8 pacjentami a 24 pacjentami, którzy nie otrzymywali chemioterapii, z wyjątkiem podwyższonych podstawowych stężeń prolaktyny w surowicy (p = 0,037). Spośród ośmiu pacjentów, którzy otrzymali chemioterapię, u siedmiu wystąpiła hiperprolaktynemia, u dwóch wystąpiła pierwotna i u trzech wystąpiła niedoczynność podwzgórza, trzech miało niskie wyniki w teście gonad, a trzech miało niskie wyniki w teście nadnerczy.
Podsumowanie wyników
Tabela 4. Tabela 4. Typ i częstość występowania nieprawidłowości hormonalnych u 32 pacjentów, którzy otrzymali promieniowanie czaszkowe lub tętniczo-kręgowe. Wzorzec zaburzeń hormonalnych (tj. Tarczycy, gonad, prolaktyny i nadnerczy) był zróżnicowany (Tabela 4). Nie było wyraźnej przewagi jakiejkolwiek kombinacji deficytów hormonalnych.
Dyskusja
Częstość występowania niedoczynności tarczycy i podwzgórza oraz niedoczynności kory nadnerczy u pacjentów z nowotworami mózgu, które nie obejmują przysadki mózgowej leczonej napromienianiem, wynosi na ogół mniej niż 5 procent, natomiast w przypadku hipogonadyzmu mniej niż 20 procent1-13,33,34
[więcej w: transtyretyna, piperine forte w aptece, choroba bostońska objawy ]