Zaburzenia podwzgórzowo-przysadkowe po napromienianiu nowotworów mózgu ad 5

Jednak zwiększająca się dawka była związana ze zmniejszeniem całkowitych stężeń T4 i T3 w surowicy zarówno dla całej badanej grupy (odpowiednio P <0,001 i P = 0,002), jak i dla 23 pacjentów, którzy otrzymali promieniowanie czaszki (odpowiednio P = 0,03 i P = 0,006). ). Tylko pacjenci leczeni 5000 rad (50 Gy) lub więcej w podwzgórzu i przysadce mieli całkowite stężenie T4 mniejsze niż 4,5 .g na decylitr (57,9 nmola na litr) lub wolne stężenia T4 mniejsze niż 0,6 ng na decylitr (7,7 pmol na litr). Trzech pacjentów o najniższych wartościach dla każdego testu otrzymało co najmniej 5500 radów (55 Gy). Podstawowy, ale nie szczytowy, poziom stężenia tyreotropiny w surowicy po stymulacji za pomocą TRH był niższy wśród pacjentów w grupie z napromienianiem czaszki, którzy otrzymali wyższe dawki (odpowiednio P = 0,04 i P = 0,12). Zarówno stężenie podstawowe, jak i maksymalne stężenie tyreotropiny w surowicy po stymulacji za pomocą TRH były ujemnie skorelowane z wiekiem u pacjentów leczonych promieniowaniem czaszkowym (odpowiednio p = 0,007 i p = 0,032). Stężenie całkowitego T4 i T3 w surowicy, ale nie wolne stężenia T4, były również ujemnie skorelowane z wiekiem w połączonej grupie badawczej (odpowiednio: p = 0,007 i p = 0,003) oraz u 23 pacjentów, którzy otrzymali promieniowanie czaszki (p = 0,02 i p = 0,021, odpowiednio).
Wydzielanie prolaktyny
Tabela 2. Tabela 2. Funkcja podwzgórze-przysadka-gonad u 32 pacjentów, którzy otrzymali promieniowanie czaszkowe lub promieniowanie czaszkowo-rdzeniowe. Ryc. 2. Ryc. 2. Powiązanie stężenia prolaktyny w surowicy z dawką promieniowania u pacjentek i mężczyzn. Linia przerywana jest arbitralnie umieszczana w dawce 5000 rad (50 Gy), a linia ciągła wskazuje górną granicę stężenia prolaktyny w surowicy u normalnych osobników płci żeńskiej i męskiej. Aby zamienić dawkę promieniowania na szarości, należy pomnożyć ją przez 0,01.
Podstawowe stężenie prolaktyny w surowicy było podwyższone u 16 z 32 pacjentów (50%) (Tabela 2 i Figura 2). Dwie z sześciu kobiet i jeden z siedmiu mężczyzn z hiperprolaktynemią odnotowały zmniejszenie libido. Na podstawie wieku pacjentów w czasie radioterapii hiperprolaktynemia występowała częściej u dorosłych (75 procent) niż u dzieci (30 procent). Jeden z trzech pacjentów z pierwotną niedoczynnością tarczycy miał hiperprolaktynemię.
Nie stwierdzono związku między stężeniem prolaktyny w surowicy a odstępem czasu między radioterapią a badaniem (P = 0,38) lub dawką promieniowania (P = 0,17). Jednak dwie kobiety z łagodną hiperprolaktynemią otrzymały 4500 i 5000 rad (45 i 50 Gy), podczas gdy cztery kobiety o najwyższych stężeniach (26 do 39 ng na mililitr) otrzymały ponad 5500 rad (55 Gy) (ryc. 2A) ). Tylko jeden pacjent płci męskiej miał stężenie prolaktyny w surowicy powyżej 20 ng na mililitr.
Funkcja Gonadala
Ryc. 3. Rycina 3. Stężenia FSH i LH w surowicy pobranej z surowicy i GnRH u pacjentów po przebytym pokoleniu z guzami mózgu leczonymi promieniowaniem. Linia po przekątnej oddziela normalne (powyżej linii) i nienormalne (poniżej linii) reakcje na GnRH. Podwojenie podstawowego stężenia FSH i LH uważa się za normalną reakcję na stymulację.
Spośród 10 pacjentek po przebytym okresie pomenopauzalnym i przed menopauzą w 3 przypadkach stwierdzono pierwotną oligomenorrhę, a 4 wtórną oligomenorrhę.
[patrz też: poyerbani allegro, wojskowa specjalistyczna przychodnia lekarska, izoniazyd ]