Zaburzenia podwzgórzowo-przysadkowe po napromienianiu nowotworów mózgu czesc 4

Ci pacjenci i 9 innych bezobjawowych mieli niskie stężenia T4 bez surowicy. Wszystkie nieprawidłowości kliniczne zostały złagodzone terapią tyroksyną. Tabela 1. Tabela 1. Funkcja podwzgórze-przysadka-tarczyca u 32 pacjentów, którzy otrzymali radioterapię czaszkową lub korowo-rdzeniową. Read more „Zaburzenia podwzgórzowo-przysadkowe po napromienianiu nowotworów mózgu czesc 4”

Infekcja Microsporidia u pacjentów z ludzkim wirusem niedoboru odporności i niewyjaśnionym zapaleniem naczyń czesc 4

Barwienie May-Grunwald-Giemsa ujawniło wolne postacie mikrosporidii w żółci wszystkich ośmiu pacjentów. Próbki wybarwione błękitem toluidynowym i mikroskopia elektronowa (po wykonaniu) próbki z biopsją dwunastnicy i żółcią potwierdziły obecność E. bieneusi (Figura 1A i Figura 1B). Plazmodię wewnątrzkomórkową zidentyfikowano w rozmazach z żółcią u jednego pacjenta oraz w próbkach nabłonka pęcherzyka żółciowego od dwóch pacjentów. Stwierdzono obecność śródnabłonkowej plazmazy i zarodników E. Read more „Infekcja Microsporidia u pacjentów z ludzkim wirusem niedoboru odporności i niewyjaśnionym zapaleniem naczyń czesc 4”

Augmentacja przez erytropoetynę odpowiedzi na hemoglobinę płodową na hydroksymocznik w chorobie sierpowatokomórkowej ad 5

(Dane dotyczące pacjenta ze sierpem .0-talasemii nie są uwzględnione w średnich z powodu potrzeby kontynuacji transfuzji u pacjenta.) Poziomy hemoglobiny płodowej wzrosły średnio o 48 procent podczas leczenia hydroksymocznikiem i erytropoetyną w porównaniu z samą terapią hydroksymocznikiem. Liczba F-retikulocytów wzrosła o 28% w terapii skojarzonej, podczas gdy odsetek komórek F wzrósł ze średnio 64,0% z samą hydroksymocznikiem do 78,4% z hydroksymocznikiem i erytropoetyną. Szczytowa reakcja na erytropoetynę wystąpiła wcześnie, w dniu 17 dla retikulocytów F (zakres, dni 12 do 25) oraz w dniu 44 dla hemoglobiny płodowej (zakres, dni 40 do 50). Nastąpił również niewielki wzrost, z 16,5% do 20,1%, ilości hemoglobiny płodowej na komórkę F, obliczonej na podstawie poziomu hemoglobiny płodowej i liczby komórek F. U tych trzech pacjentów zmiany odsetka hemoglobiny płodowej i ilości hemoglobiny płodowej na komórkę F podczas leczenia hydroksymocznikiem i erytropoetyną były statystycznie istotne. Read more „Augmentacja przez erytropoetynę odpowiedzi na hemoglobinę płodową na hydroksymocznik w chorobie sierpowatokomórkowej ad 5”

Augmentacja przez erytropoetynę odpowiedzi na hemoglobinę płodową na hydroksymocznik w chorobie sierpowatokomórkowej czesc 4

Odpowiedź hemoglobiny na hydroksymocznik (HU) i hydroksymocznik w połączeniu z erytropoetyną (Epo) u pacjenta z sierpem .0-talasemii oraz u pacjenta z chorobą sierpowatą podczas drugiego cyklu terapii. Panel A pokazuje odpowiedź u pacjenta ze sierpem .0-talasemii (Pacjent 4), który otrzymał okresowe wsparcie transfuzji, wskazane przez pionowe przerywane linie (1U i 2U oznaczają odpowiednio jedną i dwie jednostki uśpionych krwinek czerwonych). Panel B pokazuje reakcje hemoglobiny płodowej (stałe symbole) i odpowiedzi F-retikulocytów (otwarte symbole) w Pacjent 1. W dniu pokazanym jako -70 dawka hydroksymocznika została zwiększona o 25 procent i kontynuowana aż do dnia +70, kiedy pierwotny przywrócono dawkę hydroksymocznika. W dniu 14 terapia siarczanem żelaza rozpoczęła się przy dawce 325 mg trzy razy dziennie; było to związane z przejściowym spadkiem liczby F-retikulocytów. Read more „Augmentacja przez erytropoetynę odpowiedzi na hemoglobinę płodową na hydroksymocznik w chorobie sierpowatokomórkowej czesc 4”

Krótkoterminowa próba maślanu w celu stymulacji ekspresji genów płodu-globiny w zaburzeniach -globinowych ad 5

Stężenia te wynosiły średnio 20-25% stężenia w osoczu i były wyższe niż w poprzednich badaniach, w których mniej niż 0,2% maślanu w osoczu pojawiło się w moczu34. Utrata moczu maślanu u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową może odzwierciedlać wyższy wskaźnik przesączania kłębuszkowego i zmniejszoną reabsorpcję kanalikową obserwowaną u takich pacjentów41. Najwyższe stężenie maślanu w osoczu u pacjentów z .-talasemią wynosiło 0,05 mmol na litr, a u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową 0,04 mmol na litr. Maślan był niewykrywalny w ciągu 15 minut po zaprzestaniu wlewu. Arginina została również szybko oczyszczona z osocza; poziomy spadły do połowy z tych zarejestrowanych podczas infuzji w ciągu 15 minut po zakończeniu leczenia i do poziomu linii podstawowej w ciągu 12 godzin. Read more „Krótkoterminowa próba maślanu w celu stymulacji ekspresji genów płodu-globiny w zaburzeniach -globinowych ad 5”

Peginterferon Alfa-2a i rybawiryna przez 16 lub 24 tygodnie w HCV Genotyp 2 lub 3 cd

Dozwolone stopniowe zmniejszanie dawki peginterferonu alfa-2a do 135 .g na tydzień, a następnie do 90 .g na tydzień oraz stopniowe zmniejszanie dawki rybawiryny do 600 mg na dobę, w celu opanowania klinicznie istotnych działań niepożądanych lub nieprawidłowości laboratoryjnych. Przywrócenie początkowych dawek było dozwolone według uznania badacza, jeżeli niekorzystne zdarzenie lub nieprawidłowość laboratoryjna uległy poprawie lub rozwiązaniu. Pacjenci mogli otrzymywać peginterferon alfa-2a w monoterapii, jeśli rybawiryna została zatrzymana, ale leczenie badaniem przerwano, gdy peginterferon alfa-2a został zatrzymany. Używanie czynnika stymulującego wzrost kolonii granulocytów i erytropoetyny było dozwolone, ale nie zalecane. Analiza statystyczna
Podstawowa analiza została oparta na danych pochodzących z populacji z poszczególnych protokołów, zgodnie z wytycznymi Międzynarodowej Konferencji w sprawie Harmonizacji Wymogów Technicznych dla Rejestracji Farmaceutyków Stosowanych u Ludzi, ponieważ uważa się ją za bardziej konserwatywną metodę analizy w badaniu antynarkotykowym. Read more „Peginterferon Alfa-2a i rybawiryna przez 16 lub 24 tygodnie w HCV Genotyp 2 lub 3 cd”