Stosowanie zasad zdrowia publicznego w epidemii HIV – jak postępujemy? AD 2

Rozpoznanie ostrej infekcji HIV i diagnozy późnej w trakcie infekcji reprezentują zdarzające się zdarzenia zdrowotne; pierwsza wskazuje na niedawną transmisję, przy zwiększonym ryzyku rozprzestrzeniania się, a druga wskazuje na opóźnione wykrycie, z podwyższonym ryzykiem przedwczesnej śmierci. Natychmiastowe zgłaszanie przez klinicystów i laboratoria oraz szybkie badania, działania następcze i świadczenie usług na rzecz dotkniętych osób i społeczności powinny być, ale nie jest jeszcze, standardową reakcją. Badania wykorzystujące epidemiologię molekularną mogą pomóc w identyfikacji łańcuchów transmisji, które mogą zostać przerwane przez ART. Nawet bez epidemiologicznych dowodów molekularnych, szybka diagnoza, wywiady i usługi partnerskie mogą dostarczyć wystarczających informacji do działania. Wykorzystanie tradycyjnych i nowych źródeł danych – w tym danych na temat diagnozowania zakażeń HIV, kiły pierwotnej i wtórnej, przypadków rzeżączki, doodbytniczych zakażeń chlamydiami i wskaźników używania narkotyków w iniekcjach, a także mediów społecznościowych oraz (jeżeli poufność pacjenta jest chroniona ) elektronicznej dokumentacji medycznej – może pomóc w identyfikacji i zatrzymaniu mikroepidemii.
Wykrywanie przypadku
Departament zdrowia i klinicyści poczynili znaczne postępy w zakresie poprawy wczesnego rozpoznawania zakażenia HIV. Bardziej czułe testy laboratoryjne umożliwiają wcześniejsze wykrycie i pozwalają na rozpoznanie ostrej infekcji HIV 7, co wiąże się z wyższym poziomem wiremii i większą infekcyjnością niż długotrwałe zakażenie.22 Chociaż nie są jeszcze powszechnie dostępne dla dostawców usług zdrowotnych, najnowsze testy mogą zidentyfikować nowe infekcje w ciągu kilku tygodni po transmisji. Ośrodki Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) 23 i Zespołu Zadaniowego Preventive Services24 zalecają co najmniej jednokrotne przeszukanie wszystkich osób dorosłych i młodzieży pod kątem zakażenia wirusem HIV, niezależnie od tego, czy klinicyści uważają, że pacjent jest zagrożony, oraz co najmniej raz w roku ludzie wysokiego ryzyka. Wytyczne CDC zauważają, że seksualnie aktywni geje i biseksualni mężczyźni mogą korzystać z testów tak często, jak co 3 miesiące; regularne testy mogą szybko identyfikować infekcje i ułatwiać identyfikację i przerywanie łańcuchów transmisyjnych. Szybkość testów na obecność HIV wzrosła ogólnie, a szczególnie wśród populacji wysokiego ryzyka; odsetek mężczyzn homoseksualnych i biseksualnych wysokiego ryzyka, którzy są świadomi swojego statusu HIV, wzrósł z 59% do 77% w latach 2008-2014.
W wyniku wzmożonych badań liczba osób, u których wykryto niezdiagnozowaną infekcję HIV w Stanach Zjednoczonych zmniejszyła się o prawie 40%, z około 250 000 w 20032,16 do około 156 000 w 20123, co stanowi odpowiednio 25% i 13% Amerykanie żyjący z zakażeniem wirusem HIV.23 Jednak odsetek ten wynosi ponad 40% wśród osób w wieku od 18 do 24 lat i ponad 25% wśród osób w wieku od 25 do 34 lat. Odsetek osób, które otrzymały rozpoznanie zakażenia HIV w późnym etapie zakażenia (tj. u którego AIDS rozwinęło się w ciągu 3 miesięcy po rozpoznaniu zakażenia HIV) zmniejszyło się o prawie 30% od 2003,3,25, chociaż ponad 20% osób, które otrzymały diagnoza zakażenia HIV w 2013 roku otrzymała diagnozę late.3
Powiadomienie partnera
Podstawową interwencją mającą na celu powstrzymanie przenoszenia się choroby zakaźnej jest identyfikacja, powiadamianie, doradztwo i testowanie partnerów, z natychmiastowym powiązaniem zakażonych partnerów z leczeniem w celu poprawy ich zdrowia i ograniczenia dalszej transmisji. Usługi partnerów identyfikują osoby z nierozpoznaną lub zdiagnozowaną infekcją HIV, które nie otrzymują opieki. Departamenty zdrowia odgrywają kluczową rolę w usługach partnerskich: w porównaniu z pracownikami służby zdrowia, specjaliści ds. Badań nad chorobami w New York City Health Department uzyskali informacje na temat partnerów z większej części pacjentów z indeksem przypadku (51% vs. 18%), uzyskali informacje o większej liczbie partnerów na pacjenta (0,87 vs. 0,22) i zgłosili większą część nazwanych partnerów (70% do 48%).
Pomimo znaczenia tych usług, udokumentowano, że wywiady w celu uzyskania nazwisk i informacji kontaktowych partnerów zostały przeprowadzone z zaledwie około połowy osób, które otrzymały diagnozę zakażenia wirusem HIV w 2014 r., A pacjenci, którzy nazwali partnerów, wymienili stosunkowo niewielu. Chociaż zwiększenie liczby partnerów wymienionych, przetestowane i powiązane z usługami może być trudne, szczególnie w kontekście anonimowych kontaktów seksualnych, powiadamiania partnerów i testowania osób w sieciach społecznościowych pacjentów, częściowo dzięki wykorzystaniu Internetu i technologii mobilnej ( z odpowiednimi zabezpieczeniami), może pomóc pracownikom służby zdrowia, klinicznym i społecznościowym w znalezieniu nowo zarażonych i wysoce zakaźnych ludzi i uzyskać ich leczenie, poprawić ich zdrowie i zatrzymać przekazywanie.
Leczenie
[przypisy: nefrolog Wrocław, stomatologia Kraków, pomoc psychologiczna ]
[patrz też: zolaxa, transtyretyna, choroba bostońska objawy ]