Rozpoznanie ostrego zapalenia mięśnia sercowego w maskowaniu jako ostry zawał mięśnia sercowego czesc 4

Spośród czterech pacjentów, u których początkowo występowała upośledzona czynność skurczowa lewej komory, jeden zmarł z powodu zastoinowej niewydolności serca po dziewięciu miesiącach (Pacjent 5). Pozostałe trzy (z których dwa zostały przyjęte w wstrząsie kardiogennym) były bezobjawowe, a ich frakcje wyrzutowe wróciły do normy po ostatniej ocenie (pacjenci 1, 6 i 7). Nieprawidłowości elektrokardiograficzne utrzymywały się przez ponad rok u czterech pacjentów (Pacjenci 1, 2, 7 i 8) i do śmierci u Pacjenta 5 i praktycznie zniknęli w ciągu 6 miesięcy u Pacjenta 4. Obserwowane elektrokardiogramy nie były dostępne dla Pacjentów 3 i 6 .
Pacjenci z zawałem mięśnia sercowego
Skany mięśnia sercowego antimyozyny uzyskano również u 45 pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i angiograficznymi oznakami niedrożności wieńcowej. Wszystkich 45 pacjentów przybyło do izby przyjęć z bólem w klatce piersiowej i zmianami elektrokardiograficznymi typowymi dla zawału mięśnia sercowego. U wszystkich pacjentów zmiany elektrokardiograficzne i zwiększenie aktywności enzymów ewoluowały typowo. Angiografia wieńcowa przeprowadzona w momencie przyjęcia wykazała zamknięcie lewej tętnicy zstępującej przedniej u 23 pacjentów, lewą tętnicę okalającą u 6 pacjentów i prawą tętnicę wieńcową u 16 pacjentów. Wszystkich 45 pacjentów otrzymało leczenie trombolityczne; perfuzję przywrócono w 37.
Ryc. 2. Ryc. 2. Zlokalizowany wychwyt przeciwciała antimyozyny w ostrym zawale mięśnia sercowego. W Panelu A intensywny, dyskretny, zlokalizowany pobór przeciwciała przeciw mejiemozie (strzałki) jest związany z dużym, ostrym przednim zawałem mięśnia sercowego w widoku przednim. Przesunięcie lewej tętnicy wieńcowej zstępującej przedniej zostało zablokowane poza pierwszą tętnicą skośną i przegrodową. L oznacza wątrobę. W panelu B występuje dyskretny wychwyt radioznakowanego przeciwciała antimyozyny w gorszym regionie (czarna strzałka) lewej komory u pacjenta z niedrożną tętnicą wieńcową. W okolicy lewej tętnicy wieńcowej zstępującej przedniej (białe strzałki) nie obserwuje się wychwytu przeciwciała antymozyny.
Wychwyt przeciwciał przeciw mej antycyny u tych pacjentów był intensywny, dyskretny i zlokalizowany i był widoczny w ciągu 24 godzin po wstrzyknięciu (Figura 2). Scyntygraficznie zdefiniowane regiony martwicy miocytów odpowiadają obszarom niedrożnych tętnic wieńcowych i skorelowane z nieprawidłowościami elektrokardiograficznymi. W normalnych rejonach tętnic wieńcowych nie było żadnego wychwytu ani rozproszonego lub globalnego spożycia.
Dyskusja
U wszystkich ośmiu pacjentów w naszym badaniu wystąpił przedłużony ból w klatce piersiowej, który wystąpił nagle, prowadząc do błędnego wstępnego rozpoznania ostrego zawału mięśnia sercowego. Chociaż ich kursy w szpitalu zwykle wiązały się z nawracającym lub trudnym do opanowania bólem w klatce piersiowej, nie było dalszej ewolucji zmian elektrokardiograficznych wskazujących na niedokrwienie. Wykonano arteriografię tętnic wieńcowych w celu określenia zakresu i umiejscowienia choroby wieńcowej. Nietypowa ewolucja choroby u tych ośmiu pacjentów, wraz z odkryciami normalnych tętnic wieńcowych i niewytłumaczalnymi nieprawidłowościami ruchu ściany lewej komory, doprowadziły do rozważenia pierwotnego procesu miopatycznego. Scyntygrafia mięśnia sercowego antimyozyny lub biopsja mięśnia sercowego prawej komory wykazała następnie obecność zapalenia mięśnia sercowego u wszystkich ośmiu pacjentów.
Przeciwciało przeciwciało wiąże się specyficznie z komórkami miokardialnymi, których sarkolemma utraciła integralność15
[patrz też: wojskowa specjalistyczna przychodnia lekarska, poyerbani allegro, falmed czechowice ]