Rozpoznanie ostrego zapalenia mięśnia sercowego w maskowaniu jako ostry zawał mięśnia sercowego cd

Antimyosyna Scintigram (panel A) i próbka z endomiokardialną biopsją (panel B) przedstawiająca dowód zapalenia mięśnia sercowego u pacjenta 1. Panel A pokazuje rozproszony, globalny wychwyt radioznakowanego antymiozyny przez lewą komorę (duże strzałki) w przednim obrazie planarnym . Region wierzchołkowy został stosunkowo oszczędzony (małe strzałki). Lewa komora brzuszna pacjenta wykazała upośledzenie całej komory, od akinezji do dyskinezy, z wyjątkiem normalnie kurczącej się podstawy i wierzchołka. Aktywność wątroby (L) odzwierciedla normalny rozkład przeciwciała antimyozyny znakowanego 111In. W panelu B fotomikrografia próbki z biopsji endomiokardialnej ujawnia centralny punkt skupienia (strzałka) śródmiąższowego jednojądrzastego nacieku zapalnego związanego z nekrotycznymi miocytami (hematoksylina i eozyna, x60). Scyntygrafia miamardardowa antimyozyny ujawniła rozlany, heterogenny i globalny wychwyt lewej komory u siedmiu pacjentów (Pacjenci od do 7) (Tabela i Figura 1A). Przyjmowanie dyfuzyjne było czasami związane z wyraźną zmiennością regionalną (tj. Bardziej intensywnym pobieraniem w określonych regionach), które nie odpowiadało pojedynczemu obszarowi tętnicy wieńcowej. Spośród siedmiu pacjentów z pozytywnymi wynikami skanowania, trzy (Pacjenci 1, 2 i 3) mieli próbki biopsji dodatnie na zapalenie mięśnia sercowego (Figura 1B). Chociaż wstępna biopsja endomiokardialna czwarta pacjentki była niedodiagnostyczna, powrócił pięć miesięcy później z dusznością; druga biopsja ujawniła zapalenie mięśnia sercowego, a skanowanie antybiotykowe również było pozytywne. Próbka biopsyjna Pacjenta 5 wykazała niespecyficzne śródmiąższowe zwłóknienie i przerost miocytowy (pomimo łagodnego, trwałego wzrostu poziomu kinazy kreatynowej w surowicy i pozytywnego skanu). Stan kliniczny tego pacjenta pogorszył się w ciągu najbliższych trzech miesięcy i rozwinęła się zastoinowa niewydolność serca. W badaniu kontrolnym z użyciem antimyozyny wykazano bardziej intensywny rozlany pobór lewej komory niż pierwotny skan. Dalsza biopsja wykazała ogniskowe limfocytarne zapalenie mięśnia sercowego. Tak więc początkowe skanowanie antimyozyny wykryło martwicę miocytową, zanim pojawiły się kliniczne objawy niewydolności serca i pomimo faktu, że dowody biopsji były niejednoznaczne. Szósty i siódmy pacjent z pozytywnymi skanami miał graniczne zapalenie mięśnia sercowego, zgodnie z określonymi kryteriami histologicznymi11,12.
Próbki biopsji od Pacjenta 8 (Tabela 1) ujawniły ogniskowe zapalenie mięśnia sercowego z naciekiem limfocytarnym i eozynofilowym oraz zwłóknieniem mięśnia sercowego. Jej skan antymozyny wykazał słabe wychwytywanie przeciwciał w obrazach płaskich iw przeważającej mierze w lokalizacji strzałkowo-podstawnej w obrazach strzałkowych. Ponieważ nie można było potwierdzić wychwytu przeciwciała antymizynowego w innych rekonstrukcjach tomograficznych, wyniki tego skanu pacjenta uznano za niejednoznaczne.
Leczenie i follow-up
W czasie ostatniej oceny grupa badana była obserwowana przez 5 do 77 miesięcy (średnia . SE, 34 . 12). Sześciu pacjentów z potwierdzonym biopsją zapaleniem mięśnia sercowego otrzymało prednizon i azatioprynę. Spośród czterech pacjentów z prawidłowymi frakcjami wyrzutowymi lewej komory po wstępnym badaniu, dwóch (Pacjenci 2 i 8) nadal miało normalną funkcję skurczową i pozostawało bezobjawowe (Tabela 1). Brak danych uzupełniających frakcji wyrzutowej dla pozostałych dwóch pacjentów (pacjenci 3 i 4)
[podobne: piperine forte w aptece, falmed czechowice, szpital jelenia góra rejestracja ]