Peginterferon Alfa-2a i rybawiryna przez 16 lub 24 tygodnie w HCV Genotyp 2 lub 3 cd

Dozwolone stopniowe zmniejszanie dawki peginterferonu alfa-2a do 135 .g na tydzień, a następnie do 90 .g na tydzień oraz stopniowe zmniejszanie dawki rybawiryny do 600 mg na dobę, w celu opanowania klinicznie istotnych działań niepożądanych lub nieprawidłowości laboratoryjnych. Przywrócenie początkowych dawek było dozwolone według uznania badacza, jeżeli niekorzystne zdarzenie lub nieprawidłowość laboratoryjna uległy poprawie lub rozwiązaniu. Pacjenci mogli otrzymywać peginterferon alfa-2a w monoterapii, jeśli rybawiryna została zatrzymana, ale leczenie badaniem przerwano, gdy peginterferon alfa-2a został zatrzymany. Używanie czynnika stymulującego wzrost kolonii granulocytów i erytropoetyny było dozwolone, ale nie zalecane. Analiza statystyczna
Podstawowa analiza została oparta na danych pochodzących z populacji z poszczególnych protokołów, zgodnie z wytycznymi Międzynarodowej Konferencji w sprawie Harmonizacji Wymogów Technicznych dla Rejestracji Farmaceutyków Stosowanych u Ludzi, ponieważ uważa się ją za bardziej konserwatywną metodę analizy w badaniu antynarkotykowym. . Przeprowadzono również modyfikację analizy zamiaru leczenia, ponieważ jest ona uważana za bardziej rygorystyczny sposób pomiaru całkowitej skuteczności i tolerancji i obejmuje dane od wszystkich pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy leczonej i którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę. badanego leku. Co więcej, gdy analizy zamiaru leczenia i protokołu prowadzą do zasadniczo tych samych wniosków, zwiększa się zaufanie do wyników prób. Pacjenci, u których poziom HCV RNA nie został zmierzony przed końcem okresu obserwacji, uznawani byli za niewydolnych w leczeniu.
Naszym głównym celem było wykazanie, że leczenie przez 16 tygodni nie było gorsze niż leczenie przez 24 tygodnie, jak zdefiniowano przez margines nie niższej wartości 6%. Wskaźniki odpowiedzi pod koniec okresu leczenia i utrzymujące się wskaźniki odpowiedzi wirusologicznej w dwóch grupach leczenia porównano z zastosowaniem testu Cochrana-Mantela-Haenszela (po uwarstwieniu danych według kraju zamieszkania i genotypu HCV). Wyznaczono powszechne ilorazy szans i 95% przedziały ufności. Interakcję grupy leczonej i genotypu HCV oceniano za pomocą testu Breslow-Day, z danymi stratyfikowanymi według genotypu. Margines niezależności został przeliczony z 6% na iloraz szans wynoszący 0,70 przy założeniu utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej na poziomie 80% w 24-tygodniowej grupie. Na tej podstawie schematy 16-tygodniowe i 24-tygodniowe zostałyby uznane za równoważne, gdyby dolny limit przedziału ufności 95% dla ilorazu szans wynosił co najmniej 0,70. Planowana rekrutacja 700 pacjentów na grupę leczoną zakładała utrzymującą się odpowiedź wirologiczną na poziomie 80% w obu grupach, moc statystyczną badania 80% i dwustronny poziom istotności 0,05.
Analiza bezpieczeństwa obejmowała dane od wszystkich leczonych pacjentów, którzy zostali poddani ocenom bezpieczeństwa podczas okresu leczenia. W celu oceny wpływu czasu trwania leczenia i czynników przed leczeniem na utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną zastosowano analizę stopniowej, wstecznej i wielokrotnej logistycznej regresji. Istniały dowody interakcji między grupą leczoną a genotypem (P = 0,06), więc oddzielne analizy przeprowadzono zgodnie z genotypem
[więcej w: megamed bełchatów, piperine forte w aptece, gliceryna do włosów ]