Peginterferon Alfa-2a i rybawiryna przez 16 lub 24 tygodnie w HCV Genotyp 2 lub 3 ad 6

Wstępne oceny stłuszczenia wątroby były dostępne tylko dla około dwóch trzecich pacjentów. Obecność lub brak marskości lub zwłóknienia mostkowego nie mógł być ustalony dla jednego pacjenta w 24-tygodniowej grupie. Analizy podgrup wykazały, że z możliwym wyjątkiem genotypu interakcje między czasem trwania leczenia a różnymi czynnikami nie były znaczące (ryc. 4). Utrzymujący się wskaźnik odpowiedzi wirusologicznej był wyższy u pacjentów z genotypem 2 HCV i pacjentów z genotypem 3 HCV leczonych przez 24 tygodnie niż u odpowiednich pacjentów leczonych przez 16 tygodni, ale różnica była znacząca tylko u pacjentów z genotypem 2.
Ryc. 5. Ryc. 5. Stawki utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej u pacjentów z i bez szybkiej odpowiedzi wirusologicznej. Utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną zdefiniowano jako niewykrywalny poziom HCV RNA w surowicy (<50 IU na mililitr) w 24 tygodnie po zakończeniu leczenia. Szybką odpowiedź wirusologiczną zdefiniowano jako niewykrywalny poziom HCV RNA w surowicy do 4. tygodnia leczenia. T bary wskazują górną granicę 95% przedziału ufności.
Szybką odpowiedź wirusologiczną uzyskano u 67% pacjentów w grupie 16-tygodniowej iu 64% pacjentów w grupie 24-tygodniowej. Wśród pacjentów z szybką odpowiedzią wirusologiczną, utrzymujące się wskaźniki odpowiedzi wirusologicznej były konsekwentnie wyższe w grupie 24-tygodniowej niż w grupie 16-tygodniowej, zarówno ogólnej (85% w porównaniu do 79%, P = 0,02), jak i w obrębie każdej grupy genotypów ( Figura 5A). Długotrwałe wskaźniki odpowiedzi wirusologicznej były znacznie niższe u pacjentów bez szybkiej odpowiedzi wirusologicznej niż u osób z szybką odpowiedzią, a wśród osób bez szybkiej odpowiedzi, utrzymujące się wskaźniki odpowiedzi wirusologicznej były konsekwentnie wyższe w grupie 24-tygodniowej niż w grupie 16-tygodniowej (Figura 5B).
Bezpieczeństwo
Najczęstszą przyczyną modyfikacji dawkowania peginterferonu alfa-2a i rybawiryny były odpowiednio neutropenia i niedokrwistość. Odsetek pacjentów, u których zmniejszono dawkę peginterferonu alfa-2a z powodu działań niepożądanych lub nieprawidłowości laboratoryjnych, był podobny w grupie 24-tygodniowej i 16-tygodniowej (odpowiednio 17% i 14%). Natomiast wyższy odsetek pacjentów w grupie 24-tygodniowej niż w grupie 16-tygodniowej zmniejszył dawkę rybawiryny (23% vs. 17%, P = 0,01).
Odsetek pacjentów zgłaszających zdarzenia niepożądane lub poważne zdarzenia niepożądane był podobny w obu grupach. Zgłaszane działania niepożądane były typowe dla leczenia opartego na interferonie, w tym zmęczenia, bólu głowy, bezsenności i bólu mięśni. W sumie 107 ciężkich zdarzeń niepożądanych odnotowano u 81 pacjentów, a częstość ich występowania w grupie 16-tygodniowej była podobna do tej w grupie 24-tygodniowej (odpowiednio 5% i 6%). Spośród tych zdarzeń 29 uważano za prawdopodobnie lub prawdopodobnie związanych z leczeniem. Neutropenię 4 stopnia obserwowano u 13 pacjentów (2%) leczonych przez 16 tygodni iu 20 pacjentów (3%) leczonych przez 24 tygodnie. Ciężka niedokrwistość (określana jako poziom hemoglobiny <8,5 g na decylitr) rozwinięta u czterech pacjentów (<1%) w każdej grupie. Prawie wszyscy pacjenci (97% w grupie 16-tygodniowej i 99% w 24-tygodniowej grupie) mieli co najmniej jedno zdarzenie niepożądane.
Odsetek pacjentów wycofanych z badania w ciągu pierwszych 16 tygodni terapii był podobny w obu grupach (ryc. 1)
[podobne: szpital jelenia góra rejestracja, izoniazyd, otostick allegro ]