Liraglutide w zarzadzaniu waga

Raport Pi-Sunyer i in. na temat sytości i otyłości klinicznej – badanie Liraglutide u osób bez cukrzycy i osób z cukrzycą (SCALE) (wydanie 2 lipca) jest ważnym dodatkiem do literatury dotyczącej otyłości. Ponieważ badanie to może zachęcać do długotrwałego stosowania liraglutydu, analogu glukagonu-peptydu-1 (GLP-1), u wielu otyłych pacjentów uważamy, że kwestie bezpieczeństwa powinny być obiektem szczególnej kontroli2. Jeszcze w 2010 r. Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) wymagała przeprowadzenia dodatkowych badań na zwierzętach oraz ustanowienia rejestru nowotworów w celu monitorowania częstości rdzeniastego raka tarczycy w ciągu następnych 15 lat u pacjentów otrzymujących liraglutyd.3 Chociaż jest to zachęcające, odnotowano przypadki raka rdzeniastego tarczycy lub zwiększenie stężenia kalcytoniny w surowicy, obserwacja była ograniczona do 56 tygodni, a badanie nie było zasilane, aby wykryć rzadsze działania niepożądane. Dalsz ą obawą jest brak równowagi w częstości występowania złośliwych i przednowotworowych nowotworów piersi (10 zdarzeń w grupie liraglutydowej w porównaniu do 3 w grupie placebo). Jak sugerują badacze, odkrycie to może odzwierciedlać błąd diagnostyczny, ponieważ występowało częściej u kobiet, które straciły na wadze, ale taka hipoteza stanowi spekulację. Konieczne mogą być dalsze dane i znaczna ostrożność, aby uniknąć wcześniejszych doświadczeń.4 Peter N. Taylor, mgr inż. Cardiff University, Cardiff, Wielka Brytania ac.uk Piero Baglioni, MD Szpital Prince Charles, Merthyr Tydfil, Wielka Brytania Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem. 4 Referencje1. Pi-Sunyer X, Astrup A, Fujioka K, i in. Randomizowana, kontrolowana próba 3,0 mg liraglutydu w kontroli wagi. N Engl J Med 2015; 373: 11-22 Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline 2. Astrup A. Leczenie farmakologiczne otyłości – skuteczność w porównaniu z bezpieczeństwem. N Engl J Med 2010; 363: 288-290 Full Text Web of Science Medline 3. Parki M, Rosebraugh C. Ważenie ryzyka i korzyści liraglutydu – przegląd nowej terapii przeciwcukrzycowej przez FDA. N Engl J Med 2010; 362: 774-777 Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline 4. James WPT, Caterson ID, Coutinho W, i in. Wpływ sibutraminy na wyniki sercowo-naczyniowe u osób z nadwagą i otyłością. N Engl J Med 2010; 363: 905-917 Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline Przy wysokiej dawce dziennej 3 mg, którą zastosowano w badaniu SCALE, liraglutyd był skuteczniejszy niż inne mimetyki GLP-1, ze spadkiem masy ciała nawet o 15%. Jednak ta korzyść pojawiła się kosztem ważnych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Badanie to porusza dwie ważne kwestie. Pierwszy dotyczy skuteczności liraglutydu w zmniejszaniu masy tłuszczowej. W modelach przedklinicznych anorektyczne działanie GLP-1 hamuje ubogą masę bardziej ni ż zmniejsza masę tłuszczu.2 Drugi problem dotyczy możliwości zwiększenia indeksu terapeutycznego GLP-1, aby zapewnić lepszą skuteczność kliniczną bez skutków ubocznych. Żeński hormon estrogenu wykazywał anorektyczne efekty, które mogą zwiększać działanie GLP-1 przeciwko otyłości u myszy po podaniu jako podwójny agonista GLP-1-estrogenu.3 Ponieważ estrogen jest ukierunkowany na receptory GLP-1, nie ma on skutków ubocznych ginekologicznych, a zatem ułatwienie zwiększonego indeksu terapeutycznego dla GLP-1 i estrogenu. Konieczne są dalsze badania w celu rozwiązania tych dwóch krytycznych problemów. Franck Mauvais-Jarvis, doktor medycyny Tulane University Health Sciences Center, Nowy Orlean, LA edu Nie zgłoszono żadnego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem. 3 Referencje1. Vilsboll T, Christensen M, Junker AE, Knop FK, Gluud LL. Wpływ agonistów receptora peptydu glukagonopodobnego na utratę masy ciała: przegląd systematycz ny i metaanalizy randomizowanych badań kontrolowanych. BMJ 2012; 344: d7771-d7771 Crossref Web of Science Medline 2. Tiano JP, Tate CR, Yang BS, DiMarchi R, Mauvais-Jarvis F. Wpływ docelowego dostarczania estrogenu z użyciem glukagonu-peptydu-1 na wydzielanie insuliny, wrażliwość na insulinę i homeostazę glukozy. Sci Rep 2015; 5: 10211-10211 Crossref 3. Finan B, Yang B, Ottaway N i in. Ukierunkowane dostarczanie estrogenu odwraca zespół metaboliczny. Nat Med 2012; 18: 1847-1856 Crossref Web of Science Medline Utrata masy ciała przy leczeniu cukrzycy nie jest unikalna dla liraglutydu. Metformina jest również stosowana klinicznie do leczenia otyłości.1,2 Jedno 12-tygodniowe badanie wykazało, że wśród pacjentów ze schizofrenią występuje utrata masy ciała wynosząca 5,4 kg dla metforminy w porównaniu z placebo.2 Liraglutyd i metformina różnią się pod wieloma względami. Metformina jest przyjmowana doustnie i zmniejsza ryzyko powikłań mikronaczyniowych i makroangiopatii, a także ryzyko zgonu u pacjentów z c [podobne: dermatologia, Lekarze Warszawa, nefrolog Wrocław ]

[podobne: zolaxa, transtyretyna, choroba bostońska objawy ]