Krótkoterminowa próba maślanu w celu stymulacji ekspresji genów płodu-globiny w zaburzeniach -globinowych ad

Dwóch pacjentów miało zespoły .-talasemii, które wymagały częstych transfuzji czerwonych krwinek. Jeden pacjent z internistą talasemii, który był homozygotem dla hemoglobiny Lepore miał wiele izoprzeciwciał, które zmusiły do przerwania regularnych transfuzji krwi. Okazjonalne transfuzje utrzymywały stężenie hemoglobiny w linii podstawowej od 4,7 do 5,1 g na decylitr (2,9 do 3,2 mmol na litr); miała poważne objawy kliniczne, w tym graniczną niewydolność serca, opóźnienie wzrostu i deformację kości z powodu masywnej ekspansji szpiku kostnego. Mutacje genu globiny u pacjentów z .-talasemią zostały zidentyfikowane jak opisano wcześniej; obecność hemoglobiny Lepore potwierdzono metodą spektrometrii mas z elektrorozpylaniem35,36. Niedokrwistość sierpowatą (charakteryzującą się hemoglobiną SS) zidentyfikowano za pomocą cytrynianowego agaru i elektroforezy octanu celulozy. Profile kliniczne pacjentów i mutacje .-globiny przedstawiono w Tabeli 1. Maślan argininy został przygotowany i zatwierdzony przez FDA jako sterylny, niepirogenny roztwór, który wykazał negatywne działanie na mutagenność. Lek podawano w sposób ciągły dożylnie płynami nawadniającymi w dawce 500 mg na kilogram masy ciała na dobę przez siedem dni. Jeśli nie wystąpiły żadne skutki uboczne, wskaźnik zwiększono o 250 mg na kilogram na dzień do ostatecznej dawki 1500 mg na kilogram dziennie u czterech pacjentów i końcowej dawki 2000 mg na kilogram dziennie u dwóch pacjentów. Poziom maślanu w osoczu oznaczono metodą chromatografii gazowej, jak opisali McArthur i Sarnaik, a poziomy argininy testowano za pomocą analizatora aminokwasów Beckman (Beckman Instruments, Palo Alto, CA) 37. Maślan podawano czterem pacjentom przez dwa tygodnie i dwóm pacjentom przez trzy tygodnie. Następnie, przedłużone współczujące stosowanie było dozwolone u pacjenta z talasemią pośrednią i hemoglobiną Lepore; lek podawano w sposób ciągły z najwyższą szybkością infuzji przez dziewięć dni, a następnie podawano przez dziewięć godzin dziennie, pięć dni w tygodniu, przez dodatkowe pięć tygodni.
Analiza syntezy globiny i F retikulocytów
Próbki krwi traktowane heparyną znakowano [3H] leucyną (Amersham, Arlington Heights, IL) na minimalnym podłożu podstawowym bez leucyny (GIBCO, Grand Island, NY) przed i podczas leczenia i co tydzień przez dwa do czterech tygodni po traktowaniu. Stosunki syntezy globiny określono metodą chromatografii kolumnowej zgodnie z metodą Clegg et al38. Proporcje retikulocytów wytwarzających hemoglobinę F (retikulocyty F) mierzono jak opisano uprzednio20,39. Ponieważ czterech z sześciu pacjentów otrzymywało zaplanowane transfuzje upakowanych krwinek czerwonych przed leczeniem lub podczas leczenia, ich poziomy krwi obwodowej globiny płodowej były prawdopodobnie rozcieńczone przez normalną krew, którą otrzymali, ale próbki testowano za pomocą elektroforezy w łańcuchu globiny, jak opisano wcześniej26. Wartości chemii krwi, morfologię krwi i profile krzepnięcia monitorowano co najmniej trzy razy w tygodniu.
Analiza komunikatora RNA
Komunikacyjny RNA (mRNA) .-globiny i .-globiny został zmierzony przed i podczas leczenia maślanem we krwi obwodowej dwóch pacjentów z talasemią, która miała wysoki odsetek krążących erytroblastów jądrzastych (trzy do siedmiu jądrzastych erytroblastów na leukocyt) oraz w szpik kostny jednego pacjenta z niedokrwistością sierpowatokomórkową
[hasła pokrewne: koramed, więzień labiryntu cda lektor, falmed czechowice ]