Kliniczne wyniki raka piersi u nosicieli mutacji BRCA1 i BRCA2 cd

Spośród pozostałych 2514 osób uzyskaliśmy próbkę patologiczną z 1794 r. (71%). DNA ekstrahowano z bloków parafiny i analizowano pod kątem trzech mutacji założycielskich w genach BRCA1 i BRCA2. Zastosowaliśmy metodę opisaną powyżej16, aby przypisać status mutacji do wszystkich 1794 kobiet, dla których próbki były dostępne. Udało nam się odzyskać dokumentację medyczną 1545 z tych kobiet (86%). Analiza statystyczna
Częstość występowania mutacji BRCA1 i BRCA2 została określona dla każdej podgrupy etnicznej jako odsetek osób z mutacją-pozytywną wśród wszystkich osób. Porównaliśmy cechy demograficzne i kliniczne między nosicielami BRCA i nosicielami niebędącymi nosicielami za pomocą testu chi-kwadrat, dokładnego testu Fishera, testu Manna-Whitneya lub testu t, w zależności od przypadku. Wszystkie kobiety w badaniu obserwowano przez 16 lat w celu przeżycia i częstości występowania innych nowotworów. Informacja o przyczynie śmierci była dostępna dla zgonów, które miały miejsce w ciągu pierwszych 10 lat obserwacji. 10-letnie całkowite wskaźniki przeżycia obliczono jako liczbę kobiet, które przeżyły po 10 latach, podzielone przez liczbę kobiet w kohorcie. Proporcje te porównano między grupami za pomocą testu chi-kwadrat lub dokładnego testu Fishera. Zarówno czas do śmierci, jak i czas do śmierci z przyczyn specyficznych dla raka piersi porównano z zastosowaniem krzywych Kaplana-Meiera, a istotność statystyczną oceniano za pomocą testu log-rank. Model proporcjonalnych hazardów Coxa zastosowano do oszacowania współczynnika ryzyka dla nosicieli mutacji, w porównaniu z nienośnymi, po dostosowaniu do wieku, wielkości guza, statusu węzłów chłonnych i przerzutów.
Wyniki
Współczynniki mutacji według grupy etnicznej
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka kobiet żydowskich i nieżydowskich z rakiem piersi. Próbki nowotworu uzyskano od 1794 pacjentów, którzy w roku 1987 lub 1988 otrzymali diagnozę raka piersi w Izraelu. Wszystkich prócz 46 badanych stanowiły kobiety pochodzenia żydowskiego. Spośród 1748 żydowskich kobiet 1102 to aszkenazyjczycy, 418 to sefardyjczycy, 87 to Irakijczycy, a 141 to inni, nieznani lub mieszani przodkowie. Tabela pokazuje charakterystykę guzów w różnych podgrupach etnicznych. Wszystkie próbki guza badano pod kątem obecności trzech mutacji założycielskich. Żadna z 46 kobiet, które nie były Żydami, nie wykryła żadnej mutacji. Mutację wykryto w 135 próbkach od 1748 kobiet żydowskich (8%); obejmowały one 105 z 1102 próbek od kobiet aszkenazyjskich (10%), 6 z 87 od kobiet z Iraku (7%) i 4 z 418 od kobiet sefardyjskich (1%). Pochodzenie etniczne dodatkowych 20 spośród 131 żydowskich nosicieli mutacji (15%), którzy urodzili się w Izraelu, nie mogło zostać przypisane (i zostały wymienione jako niesklasyfikowane). W przypadku 10 osób pochodzenia żydowskiego brak było informacji o kraju urodzenia lub grupie etnicznej.
Po 218 kobietach z Iraku i niesklasyfikowanymi ponownie przydzielono do grupy z kobietami aszkenazyjskimi, rozpowszechnienie nosicieli mutacji w tej nowo zdefiniowanej grupie aszkenazyjskiej z rakiem piersi wyniosło 10%.
W nowo zdefiniowanej grupie aszkenazyjskiej 131 kobiet było nosicielami; 76 miało mutacje BRCA1, 52 mutacje BRCA2, a 3 mutacje w obu genach i dlatego zostały wyłączone ze wszystkich analiz
[więcej w: koramed, lactoral, otostick allegro ]