Infekcja Microsporidia u pacjentów z ludzkim wirusem niedoboru odporności i niewyjaśnionym zapaleniem naczyń ad

Aktywność alkalicznej fosfatazy i .-glutamylotransferazy była podwyższona u większości pacjentów, ze średnią podwyższoną o 2,3 razy wyższą od górnej granicy normy (zakres od 0,6 do 7,6) i 2,7 razy od górnej granicy normy (zakres od 0,8 do 7,0), odpowiednio. Aktywność aminotransferazy w surowicy była podwyższona u siedmiu pacjentów, ze średnią 2,9 i 2,1 razy większą od górnej granicy normy dla aminotransferazy asparaginianowej i aminotransferazy alaninowej (zakresy, 0,7 do 13,2 i 0,5 do 8,4). Stężenie bilirubiny całkowitej w surowicy wynosiło poniżej 1,0 mg na decylitr (17 .mol na litr) u wszystkich pacjentów (średnia, 0,6 mg na decylitr [9,6 .mol na litr]) (Tabela 2). Krystyny żółciowej i przewlekłej biegunki nie wyjaśniono w standardowych badaniach mikrobiologicznych, w tym w badaniach bakteriologicznych i parazytologicznych próbek kału i powtórnych hodowlach krwi, wiremii wirusa cytomegalii lub testowaniu przeciwciał IgM przeciw cytomegalowirusom za pomocą standardowych metod. Żaden z pacjentów nie miał czynnej lub wcześniejszej infekcji mykobakteryjnej w momencie rozpoznania zapalenia dróg żółciowych związanego z AIDS.
Warto zauważyć, że tych ośmiu pacjentów nie miało wzajemnych powiązań epidemiologicznych i nie było skupionych w odniesieniu do czasu lub lokalizacji. Nie mieli kontaktu z niedawnymi podróżami za granicę.
Procedury morfologiczne
Wszyscy pacjenci przeszli ultrasonografię jamy brzusznej, a siedmiu poddano ultrasonografii endoskopowej z pobraniem próbki żółciowej przez kaniulację wspólnego przewodu żółciowego. Czterech pacjentów poddano ERCP, w tym endoskopowej sfinkterotomii u dwóch pacjentów. Rozpoznanie morfologiczne zapalenia dróg żółciowych oparto na kryteriach Wiolonczeli3. Dwóch pacjentów (pacjenci 7 i 8) przeszli operacyjną cholecystektomię z powodu zapalenia pęcherzyka żółciowego związanego z zapaleniem dróg żółciowych. Endoskopię górnego odcinka przewodu pokarmowego (z biopsją dwunastnicy) i kolonoskopię (z etapową biopsją okrężnicy) wykonano u odpowiednio siedmiu i pięciu pacjentów.
Procedury mikrobiologiczne
Wszystkie próbki żółci i tkanki poddano obróbce pod kątem testów mikrobiologicznych, jak opisano poniżej. Próbki żółci uzyskano po endoskopowej kaniulacji brodawkowej u siedmiu pacjentów. Dalsze próbki żółci uzyskano od Pacjenta 3 za pomocą cewnikowania przezwątrobowego i od Pacjenta 8 podczas cholecystektomii chirurgicznej; próbkę żółci uzyskano podczas cholecystektomii od pacjenta, który nie poddał się ultrasonografii endoskopowej (przy tej procedurze unika się skażenia dwunastnicy). Biopsje brodawkowe lub choledochinowe wykonano u czterech pacjentów podczas ERCP, a próbki z biopsji wątroby pobrane od dwóch pacjentów. Próbki biopsji z dwunastnicy i wątroby, tkanki pęcherzyka żółciowego i próbek żółci zbadano za pomocą mikroskopii świetlnej i elektronowej.
Mikroskopia
Mikroskopia świetlna
Preparaty do dotykania próbek tkanek i cytokirowanie wymazów z żółci suszono, barwiono May-Grunwald-Giemsa przez 30 minut, utrwalano w utrwalaczu Bouina przez co najmniej 4 godziny, a następnie rutynowo przetwarzano. Slajdy każdej próbki barwiono hematoksyliną i eozyną, May-Grunwald-Giemsa, Gram, Ziehl-Neelsen i srebrnymi plamami metenaminowymi. Materiał utrwalony aldehydem glutarowym do mikroskopii elektronowej został również osadzony w parafinie
[przypisy: poyerbani allegro, choroba bostońska objawy, piperine forte w aptece ]