Dawstwo narządów po śmierci sercowej

Chociaż liczba dawców i przeszczepów narządów w Stanach Zjednoczonych wzrosła ponad dwukrotnie w ciągu ostatnich 20 lat (patrz wykres liniowy), popyt na narządy nadal maleje podaż. W 2006 r. Przeprowadzono około 29 000 przeszczepów narządów litych; w czerwcu 2007 r. na liście oczekujących na przeszczepianie narządów było około 97 000 osób. Dystrybucja zmarłych dawców organów w Stanach Zjednoczonych w latach 1995-2006. Dawcy narządów, którzy spełniają standardowe kryteria dawstwa po śmierci mózgu, zazwyczaj mają 59 lat lub mniej. Rozszerzone kryteria dawstwa po śmierci mózgu obejmują stosowanie narządów od osób powyżej 60 roku życia i od osób w wieku od 50 do 59 lat, które mają dwa lub trzy z następujących stanów: udar naczyniowo-mózgowy jako przyczyna śmierci, stężenie kreatyniny w surowicy krwi więcej niż 1,5 mg na decylitr (133 .mol na litr) i historia nadciśnienia. Dane pochodzą z sieci zakupów i przeszczepów narządów.
Około trzech na cztery przeszczepione organy odzyskuje się od zmarłych dawców. Najszybszy wzrost wskaźnika odzysku organów od zmarłych wystąpił w kategorii dawstwa po śmierci sercowej – czyli śmierci zadeklarowanej na podstawie kryteriów sercowo-płucnych (nieodwracalne ustanie funkcji układu krążenia i oddechowego), a nie kryteria neurologiczne określające śmierć mózgu (nieodwracalna utrata wszystkich funkcji całego mózgu, w tym pnia mózgu). Narządy zostały odzyskane od 645 dawców po śmierci sercowej w 2006 r., W porównaniu do 189 w 2002 r .; ci dawcy stanowili 8% wszystkich zmarłych dawców w 2006 r. (patrz wykres słupkowy). W Organizacji Zamówień Organów na University of Wisconsin, w New England Organ Bank w rejonie Bostonu oraz w sieci Finger Donor Recovery Network w Nowym Jorku, tacy donatorzy odpowiadali za ponad 20% wszystkich zmarłych dawców.
Od 1968 roku, kiedy komitet ad hoc w Harvard Medical School zaproponował opartą na mózgu definicję śmierci, która stała się powszechnie akceptowana, narządy do przeszczepu zostały usunięte głównie z hospitalizowanych pacjentów, którzy zostali wymordowani na podstawie kryteriów neurologicznych, gdy są na wentylatorach i ich serca nadal działają. Ciągły przepływ krwi pomaga zapobiegać pogarszaniu się narządów.
Uzyskanie narządów od dawców po śmierci sercowej – kiedy serce już nie bije – jest podejściem, które zwykle było stosowane w latach sześćdziesiątych i wcześniejszych. Obecnie takie darowizny zazwyczaj obejmują pacjentów, którzy są na respiratorze w wyniku wyniszczających i nieodwracalnych uszkodzeń mózgu, takich jak te spowodowane przez uraz lub krwawienie wewnątrzczaszkowe. Potencjalni dawcy mogą również mieć wysokie uszkodzenia rdzenia kręgowego lub schyłkową chorobę układu mięśniowo-szkieletowego. Chociaż tacy pacjenci mogą być tak bliscy śmierci, że dalsze leczenie jest daremne, nie są oni martwi.
United Network for Organ Sharing, prywatna organizacja non-profit z siedzibą w Richmond, w stanie Wirginia, zarządza siecią zamówień i przeszczepów narządów na mocy umowy z rządem federalnym i jest zaangażowana w zwiększanie liczby dawców. OPTN / UNOS, ponieważ sieci są ogólnie znane, opracował zasady dotyczące dawstwa po śmierci sercowej
[więcej w: izoniazyd, więzień labiryntu cda lektor, olx oświęcim ]