Certolizumab Pegol w leczeniu choroby Crohna ad 6

W badaniu PRECISE pacjenci zostali losowo przydzieleni do leczenia bezbolesnego wstrzyknięciami podskórnymi 400 mg certolizumabu pegol lub placebo w 0, 2 i 4 tygodniu, a następnie co 4 tygodnie. W badaniu PRECISE 2 pacjenci otrzymywali leczenie otwarte z 400 mg certolizumabu pegol w tygodniu 0, 2 i 4, a następnie pacjenci, którzy mieli spadek o co najmniej 100 punktów w skali CDAI w 6. tygodniu zostali losowo przydzieleni do otrzymują zaślepione 400 mg certolizumabu pegol lub placebo co 4 tygodnie.9 W badaniu PRECISE wskaźniki spadku o co najmniej 100 punktów w wyniku CDAI i remisji w grupie certolizumabu w tygodniu 6 u wszystkich pacjentów wynosiły odpowiednio 35% i 22%; w badaniu PRECISE 2 wartości te wynosiły odpowiednio 64% i 43%. Przyczyny tych różnic są niejasne. Metaanaliza wskaźników odpowiedzi u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna, którzy otrzymali placebo, wykazała znaczne zróżnicowanie w badaniach17. Przypuszczalnie fakt, że pacjenci w badaniu PRECISE wiedzieli, że otrzymają 26-tygodniową, niewidomą terapię, wpłynął na ocenę niektórych z nich. bardziej subiektywne pomiary wyniku CDAI, takie jak ból brzucha i ogólne samopoczucie. 10 Jak podano w metaanalizie, zaobserwowaliśmy stopniowy wzrost wskaźników spadku o co najmniej 100 punktów w wyniku CDAI i remisji w grupa placebo do 10. tygodnia. Jednym z możliwych wyjaśnień tego zjawiska jest wpływ jednoczesnych leków wyjściowych.
W poprzednim badaniu fazy 2 z terapią indukcyjną z certolizumabem pegolem u pacjentów z aktywną chorobą Leśniowskiego-Crohna, analizy post hoc wykazały większą różnicę w odsetku odpowiedzi i remisji między grupą certolizumabu a grupą placebo u pacjentów z wyjściowym poziomem CRP wynoszącym co najmniej 10 mg na litr.8 Przeciwnie, w badaniach PRECISE i 2, w których pacjenci byli prospektywnie stratyfikowani na podstawie tego, czy mieli wyjściowy poziom CRP co najmniej 10 mg na litr, nie było widocznych znaczących różnic w częstości zmniejszenie o co najmniej 100 punktów w wyniku CDAI i remisji między pacjentami z podwyższonym poziomem podstawowym CRP i ogólną populacją. W związku z tym nasze dane, zebrane razem z danymi z badania PRECISE 2, nie wskazują, że wyjściowy poziom CRP jest predyktywny dla wskaźników spadku o co najmniej 100 punktów w wyniku CDAI lub remisji lub efektu leczenia.
Całkowite odsetki odpowiedzi po leczeniu certolizumabem pegolem lub placebo w podgrupie pacjentów, którzy byli wcześniej leczeni infliksymabem, były niższe niż bezwzględne wskaźniki u pacjentów, którzy nigdy nie otrzymywali terapii przeciw TNF. Analizy podgrup w innych próbach środków anty-TNF i innych czynników biologicznych u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej chorobą Crohna wykazały podobne wyniki. 5,9,18,19
Wyniki kontrolowanej placebo terapii indukcyjnej przez 26 tygodni z certolizumabem pegolem nie mogą być porównywane z wynikami uzyskanymi dla innych antagonistów TNF – infliksymabu i adalimumabu – w badaniach indukcyjnych trwających 4 tygodnie.2,3,19 Trzech antagonistów TNF – infliksymab, adalimumab i certolizumab pegol – okazały się skutecznymi terapiami podtrzymującymi u pacjentów, którzy wcześniej odpowiedzieli na otwarte leczenie z zastosowaniem antagonisty TNF. 4,5,9 W badaniu PRECISE odsetek remisji w 26 tygodniu wynosił 29 % bez wstępnej selekcji pod kątem odpowiedzi na indukcję otwartą etykietą, jak widać w kilku badaniach podtrzymujących, w tym w teście klinicznym choroby Leśniowskiego-Crohna, w którym oceniano infliksymab w nowym schemacie długotrwałego leczenia (ACCENT), 4 badanie Leśniowskiego-Crohna w pełni ludzkiego przeciwciała Adalimumab do remisji Konserwacja (CHARM), 5 i PRECISE 2 próba.9 Bezpośrednie porównanie wyników tych podobnie zaprojektowanych badań nie jest właściwe Do określenia skuteczności certolizumabu pegol w porównaniu z innymi lekami wymagane są randomizowane, podwójnie ślepe, kontrolowane badania porównujące certolizumab pegol z innymi antagonistami TNF.
Częstość występowania ciężkich działań niepożądanych wynosiła 10% u pacjentów leczonych certolizumabem pegolem i 7% u pacjentów otrzymujących placebo. Rozwój poważnych zakażeń grzybiczych, bakteryjnych lub wirusowych jest ważnym problemem wspólnym dla wszystkich antagonistów TNF. Poważna infekcja wystąpiła u 2% pacjentów, którzy otrzymywali certolizumab pegol. Nowotwór rozwija się u dwóch pacjentów w każdej grupie badanej. Szybkość reakcji w miejscu wstrzyknięcia z certolizumabem pegol była niska.
Przeciwciała przeciwko certolizumabowi pegol opracowano u 8% pacjentów, którzy otrzymywali certolizumab pegol. Wyniki te są podobne do wcześniej zgłaszanych u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna.8,9 Chociaż zaobserwowaliśmy mniejszą częstość tworzenia przeciwciał u pacjentów, którzy otrzymywali jednocześnie leczenie immunosupresyjne, względny wskaźnik terapeutyczny terapii skojarzonej w porównaniu z lekiem certolizumab pegol monoterapia jest nieznana.
Podsumowując, certolizumab pegol wiązał się ze skromną poprawą odpowiedzi, ale nie poprawił się odsetek remisji, w porównaniu z placebo, u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej chorobą Leśniowskiego-Crohna.
[patrz też: gineintima test ph, szpital jelenia góra rejestracja, olx pińczów ]