Augmentacja przez erytropoetynę odpowiedzi na hemoglobinę płodową na hydroksymocznik w chorobie sierpowatokomórkowej ad

Badania krwi dotyczące czynności wątroby i nerek wykonywano trzy razy w tygodniu. Poziomy erytropoetyny w surowicy krwi oznaczano testem radioimmunologicznym (SmithKline BioScience Laboratories, Filadelfia). Próby aspiracji szpiku kostnego i próbki biopsji uzyskano w dniach 0, 14 i 50 leczenia erytropoetyną w celu monitorowania charakterystyk morfologicznych szpiku kostnego, w tym oszacowania stosunku mięśniaków górnych do erytroidów, oceny ilościowej ziarniniakowatości oraz zawartości żelaza i retikulum w kościach. szpik kostny. Ryc. 1. Ryc. 1. Podawanie hydroksymocznika i rekombinowanej ludzkiej erytropoetyny pacjentom z chorobą sierpowatą i sierpem .0-talasemią. Hydroksymocznik podawano w pojedynczej dziennej dawce doustnej przez cztery kolejne dni w tygodniu (dni od do 4) w uprzednio określonej maksymalnej dawce tolerowanej9 przez 5 do 15 miesięcy. Erytropoetynę podawano dożylnie w ciągu 30 minut, w podanych dawkach, jeden do trzech razy na tydzień (w dniu 5, w dniach 5 i 6 lub w dniach 5, 6 i 7). Siarczan żelaza podawano doustnie (325 mg trzy razy na dobę) przez siedem tygodni, podczas gdy pacjenci otrzymywali erytropoetynę.
Pacjenci byli monitorowani w szpitalu przez dwa tygodnie, aby zapewnić stały stan w odniesieniu do wartości hematologicznych przed rozpoczęciem leczenia hydroksymocznikiem i erytropoetyną. Dane uzyskane z badań na naczelnych13 stanowiły podstawę protokołu leczenia. Cykliczne traktowanie, w którym hydroksymocznik podawany przez cztery dni naprzemiennie z erytropoetyną podawaną przez trzy dni okazało się być bardziej skuteczne niż terapia z przerywaną erytropoetyną i codziennym hydroksymocznikiem. Wstępne obserwacje sugerowały, że pożądana odpowiedź F-retikulocytów na erytropoetynę wymagała jednoczesnej terapii żelazem19. W związku z tym reżim leczenia obejmował dwie fazy, obie obejmowały przemienne podawanie hydroksymocznika (w dniach 1-4) i erytropoetyny (w dniach od 5 do 7) wraz z doustnym siarczanem żelaza (Figura 1). Faza obejmowała harmonogram leczenia erytropoetyną, w którym czas zwiększał się z 1000 jednostek na kilogram masy ciała raz w tygodniu do 1000 jednostek na kilogram trzy razy w tygodniu. Faza 2 obejmowała harmonogram, w którym dawka zwiększała się z 1000 jednostek na kilogram trzy razy w tygodniu do 3000 jednostek na kilogram trzy razy w tygodniu, jak wskazano. Erytropoetynę rozcieńczono w 5% albuminie i podano dożylnie w ciągu 30 minut.
Pacjenci nadal otrzymywali hydroksymocznik w dawce, która została wcześniej ustalona jako maksymalna tolerowana dawka dla każdego pacjenta; dawkę tę określono na podstawie co najmniej dwukrotnego zwiększenia stężenia hemoglobiny płodowej i retikulocytów F, bez spadku liczby białych krwinek do poniżej 5000 na milimetr sześcienny, w liczbie płytek krwi do poniżej 150 000 na milimetr sześcienny lub w bezwzględnej liczbie retikulocytów do mniej niż 40 000 na milimetr sześcienny9. Pacjenci 1, 2 i 4 otrzymali 20 mg hydroksymocznika na kilogram, podczas gdy Pacjent 3 otrzymał 25 mg na kilogram. Pacjent był następnie ponownie leczony protokołem łączącym hydroksymocznik i erytropoetynę po zwiększeniu dawki hydroksymocznika o 25 procent (do 25 mg na kilogram); ponownie otrzymywał hydroksymocznik przez cztery kolejne dni w tygodniu
[podobne: gineintima test ph, izoniazyd, olx oświęcim ]