Augmentacja przez erytropoetynę odpowiedzi na hemoglobinę płodową na hydroksymocznik w chorobie sierpowatokomórkowej ad 7

Filtracja w czerwonych komórkach wyrażona jako procentowy spadek ciśnienia o 2,5 minuty w porównaniu z tym, gdy zastosowano roztwór buforowy, poprawiła się u trzech pacjentów, u których dokonano pomiarów (Tabela 2). Zmiany w filtrowalności zbliżały się do zmian poziomu hemoglobiny płodowej indukowanych przez hydroksymocznik i erytropoetynę oraz do normalizacji w profilach gęstości komórek czerwonych; korelacja filtrowalności z poziomami hemoglobiny płodowej była liniowa (r2 = 0,95, P <0,01). Tendencję do polimeryzacji obliczono jak opisano w innym miejscu, z wartości MCHC oznaczonych estrem ftalanowym i odsetka hemoglobin innych niż S podczas leczenia hydroksymocznikiem lub hydroksymocznikiem i erytropoetyną. Wartości te wyrażono jako tendencje polimeryzacji na poziomie 40 procent i 70 procent nasycenia tlenem, dla celów porównawczych (tabela 2). Podczas leczenia hydroksymocznikiem i erytropoetyną, w porównaniu z hydroksymocznikiem, przy 40 procentowym wysyceniu tlenem nastąpił dalszy spadek tendencji do polimeryzacji w komórkach F o około 16 procent (dla pacjentów 1, 2 i 3). Zgodnie z oczekiwaniami wartości dla komórek innych niż F nie uległy zmianie (0,32 przy 40% nasycenia). Oczekuje się, że wpływ terapii skojarzonej na tendencję do polimeryzacji będzie dalej zwiększany przez wzrost odsetka komórek F u wszystkich pacjentów i przez zmniejszenie odsetka komórek gęstych w Pacjent 3.
Skutki uboczne
Pierwszych trzech pacjentów (w tym Pacjent 1, który prowadził drugą terapię) dobrze tolerowało wysokie dawki erytropoetyny, bez ostrego kryzysu okluzyjnego z zastawkami i jedynie nieznaczne do umiarkowanych zmiany w całkowitym poziomie hemoglobiny (Tabela 2). Pacjent 3, który miał wzrost całkowitej hemoglobiny o około 2 g na decylitr (1,2 mmol na litr) podczas siedmiotygodniowego badania erytropoetyny, nie wykazywał żadnych objawów wzmożenia okluzji naczyń. Pacjent 4 miał niewielki wzrost przewlekłego bólu kości, gdy jego dawka erytropoetyny osiągnęła 2000 jednostek na kilogram trzy razy w tygodniu; dlatego dawka leku nie była dalej zwiększana. W tych dawkach erytropoetyny żaden z pacjentów nie miał zmian w ciśnieniu krwi, czynności nerek lub wątroby, zmian, które zgłaszano u pacjentów poddawanych dializie, a także przyjmujących erytropoetynę26.
Dyskusja
Hydroksymocznik podwyższa poziom hemoglobiny płodowej u niektórych pacjentów z .-talasemią27 iu większości pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową, ale wielkość wzniesienia jest różna. Chociaż hydroksymocznik jest bezpiecznie stosowany przez dłuższy czas u pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi, może powodować uogólnioną mielosupresję i może indukować zmiany chromosomalne, 28 szczególną troską u dzieci. Z tych powodów kontynuowane są poszukiwania innych środków, które mogą nasilać działanie hydroksymocznika na poziom hemoglobiny płodowej i liczbę retikulocytów F i komórek F.
Erytropoetyna promuje różnicowanie i proliferację komórek erytroidalnych i może indukować produkcję hemoglobiny płodowej w hodowanych komórkach progenitorowych erytroidalnych [29, 30]. Podawanie erytropoetyny pawianom może prowadzić do dramatycznego wzrostu komórek F, 15 i erytropoetyny mogą stymulować wytwarzanie komórek F w małpie rezus13
[hasła pokrewne: węzeł virchowa, piperine forte w aptece, przychodnia jagiellońska 34 ]