Augmentacja przez erytropoetynę odpowiedzi na hemoglobinę płodową na hydroksymocznik w chorobie sierpowatokomórkowej ad 6

Hydroksyurea powodowała niewielki wzrost wartości hemoglobiny; dodatek erytropoetyny dodatkowo zwiększył poziom hemoglobiny. Samo leczenie hydroksymocznikiem zwiększało MCV i MCH, ale nie powodowało zmian w MCHC. W Pacjentach 1, 2 i 3 dodanie erytropoetyny do schematu hydroksymocznika dalej zwiększało MCV (z 124,5 do 128,5 mikrometra3) i MCH (od 41,8 do 43,2 pg), ale nie powodowało zmian w MCHC, jak określono przez elektroniczny licznik Coultera lub bezpośrednio przez technikę gradientu estrów ftalanowych17. Nastąpiła także poprawa częstości hemolitycznej w schemacie łączącym hydroksymocznik i erytropoetynę w porównaniu z samą terapią hydroksymocznikiem. Na przykład średni poziom bilirubiny pośredniej w surowicy spadł z 0,8 . 0,2 mg na decylitr (13,3 . 2,9 .mol na litr) do 0,5 . 0,1 mg na decylitr (8,9 . 2,2 .mol na litr) (P = 0,02), a poziom retikulocytów spadł z 6,5 . 3,6 do 3,8 . 2,2% (p = 0,09) podczas leczenia skojarzonego.
Neutropenia może być toksycznym działaniem ograniczającym dawkę, gdy erytropoetynę stosuje się w leczeniu niedokrwistości z wcześniactwa23 lub u pacjentów z chorobami onkologicznymi24. Stwierdziliśmy niewielkie zmiany w poziomie białych i płytek krwi, gdy pacjenci otrzymywali kombinację hydroksymocznika i erytropoetyny w porównaniu z samą hydroksymocznikiem (Tabela 2).
Aspiraty szpiku kostnego i próbki biopsyjne uzyskano w dniach 0, 14 i 50 podczas terapii hydroksymocznikiem i erytropoetyną. Przed dodaniem erytropoetyny do reżimu wszyscy pacjenci mieli hiperplazję erytroidalną, ze wskaźnikami szpikowymi: erytroidalnymi w zakresie od 1: 2 do 1: 4. Jak opisano poprzednio w przypadku terapii hydroksymocznikiem, elementy erytroidalne wykazały łagodne lub umiarkowane zmiany megaloblastyczne bez śladów innych cech dyserii. Podczas leczenia erytropoetyną obserwowano minimalny wzrost liczby erytroidów (dane nieukazane); elementy mieloidalne, megakariocytowe i limfoidalne w szpiku kostnym niewiele się zmieniły; i nie było zmian w komórkowości, odkładaniu żelaza lub barwieniu retikuliny. Wszyscy pacjenci mieli spodziewane podwyższone wartości żelaza i ferrytyny w surowicy, co sugeruje, że żaden z nich nie wykazywał niedoboru żelaza (Tabela 2). U trzech pacjentów, u których zmierzono poziomy erytropoetyny w surowicy, poziomy były jedynie umiarkowanie podwyższone, co zostało wcześniej zinterpretowane, aby wskazać na stępioną odpowiedź erytropoetynową w niedokrwistości sierpowatej25.
Właściwości reologiczne krwinek czerwonych
Terapia hydroksymocznikiem powoduje znaczny spadek odsetka gęstych komórek i niewielki spadek pomiarów gradientu gęstości ftalanów w heterogenności krwinek czerwonych, wyrażony jako wartości R60 (wartości w środku 60 procent zakresu gęstości) 9,10, 16. Terapia hydroksymocznikiem wywoływała takie same efekty u tych czterech pacjentów. Dodatek erytropoetyny dodatkowo zmniejszył liczbę gęstych komórek u jednego pacjenta z wykrywalnymi gęstymi komórkami i spowodował dalszy niewielki spadek wartości R60 u trzech pacjentów (Tabela 2).
Badania filtracyjne przeprowadzono przed i podczas terapii erytropoetynowej za pomocą 3-mikrometrowej siatki niklowej, grawitacyjnej filtracji 21, 22
[patrz też: szpital jelenia góra rejestracja, poyerbani allegro, gineintima test ph ]