Augmentacja przez erytropoetynę odpowiedzi na hemoglobinę płodową na hydroksymocznik w chorobie sierpowatokomórkowej ad 5

(Dane dotyczące pacjenta ze sierpem .0-talasemii nie są uwzględnione w średnich z powodu potrzeby kontynuacji transfuzji u pacjenta.) Poziomy hemoglobiny płodowej wzrosły średnio o 48 procent podczas leczenia hydroksymocznikiem i erytropoetyną w porównaniu z samą terapią hydroksymocznikiem. Liczba F-retikulocytów wzrosła o 28% w terapii skojarzonej, podczas gdy odsetek komórek F wzrósł ze średnio 64,0% z samą hydroksymocznikiem do 78,4% z hydroksymocznikiem i erytropoetyną. Szczytowa reakcja na erytropoetynę wystąpiła wcześnie, w dniu 17 dla retikulocytów F (zakres, dni 12 do 25) oraz w dniu 44 dla hemoglobiny płodowej (zakres, dni 40 do 50). Nastąpił również niewielki wzrost, z 16,5% do 20,1%, ilości hemoglobiny płodowej na komórkę F, obliczonej na podstawie poziomu hemoglobiny płodowej i liczby komórek F. U tych trzech pacjentów zmiany odsetka hemoglobiny płodowej i ilości hemoglobiny płodowej na komórkę F podczas leczenia hydroksymocznikiem i erytropoetyną były statystycznie istotne. Pacjent 4, który miał sierp .0-talasemię i wymagał okresowych transfuzji krwi z powodu objawowego bólu kości, gdy jego poziom hemoglobiny spadł poniżej 7,0 g na decylitr (4,3 mmol na litr), miał przybliżone podwojenie poziomu hemoglobiny płodowej podczas czterech miesięcy początkowej terapii hydroksymocznikiem (rysunek 3A). Po podaniu erytropoetyny, maksymalny poziom hemoglobiny płodowej ponownie podwoił się, osiągając maksimum w dniu 35. Wyizolowane wartości dla retikulocytów F, komórek F i ilości hemoglobiny płodowej na komórkę F sugerują porównywalne zwiększenie tych miar (Tabela 1), ale nie mogą być szczegółowo zinterpretowane. U wszystkich pacjentów, gdy erytropoetyna została zatrzymana, liczba retikulocytów F i poziom hemoglobiny płodowej powróciły do wartości sprzed erytropoetyny (Figura 2 i Figura 3). Po zakończeniu leczenia erytropoetyną, obliczony okres półtrwania dla powrotu poziomu hemoglobiny płodowej do poziomu u pacjentów otrzymujących sam hydroksymocznik był dłuższy niż 60 dni (Figura 2), przypuszczalnie z powodu długiego czasu przeżycia nowo utworzonych komórek F .
W Pacjent dawka hydroksymocznika została zwiększona o 25 procent (do 25 mg na kilogram, podawana w czterech kolejnych dniach w tygodniu) (Figura 3B). W ciągu 40 do 50 dni u tego pacjenta wystąpił duży wzrost liczby retikulocytów F i niewielki wzrost hemoglobiny płodowej. Podawanie siarczanu żelaza za pomocą hydroksymocznika, w nieobecności erytropoetyny, było związane z przejściowym, chociaż znacznym, spadkiem liczby F-retikulocytów i poziomu płodowej hemoglobiny. Przy równoczesnym podawaniu erytropoetyny zaobserwowano niewielki dodatkowy wzrost poziomu reticulocytów F i hemoglobiny płodowej. Po odstawieniu erytropoetyny i powrocie dawki hydroksymocznika do poprzedniego poziomu 20 mg na kilogram, poziomy retikulocytów F i hemoglobiny płodowej stopniowo powracały do poprzednich poziomów w ciągu kilku miesięcy.
Odpowiedzi hematologiczne
Tabela 2. Tabela 2. Maksymalne wartości laboratoryjne u czterech pacjentów podczas leczenia hydroksymocznikiem (HU) i erytropoetyną (EPO)
[przypisy: zolaxa, wojskowa specjalistyczna przychodnia lekarska, gliceryna do włosów ]